یادگیری مهارت ها به صورت تقسیم شده آسان تر است
اگر بخواهید گیتار زدن یاد بگیرید، نباید تمامی بخش های آن را یکجا اجرا کنید. ابتدا باید اهداف کوچک و قابل اندازه گیری برای خودتان مشخص کنید و چندین نوت را یاد بگیرید، سپس یاد بگیرید که چگونه به طور صحیح مضراب بزنید و چگونه کارها را باهم انجام دهید. باگذشت زمان، یادگیری این مهارت های کوچک و در کنار هم قرار گرفتن آن ها باعث می شود مهارت نوازندگی گیتار حاصل شود. این تکنیک برای یادگیری مکانیکی و همچنین درس های مبتنی بر حقایق نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

انجام دادن هم زمان چند وظیفه خوب نیست
اکثر افراد می دانند که انجام دادن چند وظیفه به طور هم زمان نشدنی است و مغز نمی تواند توجه یکسانی به دو وظیفه به طور هم زمان داشته باشد، با این حال تنها تعداد محدودی از افراد در یادگیری به این نکته توجه می کنند.

علاوه بر اینکه یک وظیفه را باید به چند بخش کوچک تر تقسیم کنید، باید تمامی انرژی خود را صرف تنها همان مرحله از کار کنید. زمانی که حواس شما پرت شد، تقریبا ۲۵ دقیقه طول می کشد تا دوباره روی وظیفه ی اصلی تمرکز کنید. اگر چند وظیفه را به طور هم زمان انجام دهید، باگذشت زمان تنها بخشی از درک اصلی در مورد مهارت های مختلف یا مفاهیم را کسب خواهید کرد و دانش کامل یا استادی در آن زمینه نصیب شما نخواهد شد.

نوشتن چیزهایی که یاد گرفته اید، آن ها را در ذهن شما حک می کند
اگر می خواهید اطلاعات را به دانش تبدیل کنید، باید چیزهایی را که یاد گرفته اید به طور دستی روی کاغذ بیاورید. مطالعه ای درسال ۲۰۱۴ نشان داد دانشجویانی که با استفاده از قلم و کاغذ نت برداری می کنند، بسیار بهتر از آن هایی که نکات را تایپ می کنند یاد می گیرند. آزمایش نشان داد گروهی که از قلم و کاغذ استفاده می کنند، در به یاد آوردن نکات، مرتب کردن ایده های پیچیده و تحلیل اطلاعات، ماهرتر و قوی تر هستند.

محققان معتقدند که عمل فیزیکی نوشتن به وسیله قلم روی کاغذ، راه ارتباطی شناختی قوی تری با مواد مورد یادگیری نسبت به تایپ کردن ایجاد می کند و این کار باعث می شود که عمل به یادسپاری سریع تر صورت گیرد. نوشتن شما را مجبور به مواجه شدن با ایده ها می کند و باعث می شود باگذشت زمان این ایده ها در ذهن شما حک شوند.

نباید از اشتباهات ناامید شد و این اشتباهات باید مورد مطالعه قرار بگیرند
کامل و بدون نقص بودن، اغراق آمیز است. نکته کلی در مورد یادگیری عبارت است از تلاش کردن، شکست خوردن و سپس یادگیری درمورد جایی که اشتباه و شکست رخ داده است. در سال ۲۰۱۴ یک مطالعه در مورد یادگیری موتوری نشان داد مغز فضایی دارد که مختص اشتباهاتی است که مرتکب می شویم. ما پس از یک اشتباه، از خاطرات آن درس می گیریم و بار بعدی بهتر عمل می کنیم.

اگر والدین کودکان را طوری آموزش دهند که حق اشتباه نداشته باشند و اگر اشتباه کردند آن ها را نادیده بگیرند، کودکان از بخشی از گنجینه دانش محروم می شوند.

خوش بین و مثبت نگر بودن در رسیدن به موفقیت به شما کمک می کند
استرس وارد کردن به کودکان و فرستادن امواج منفی به سمتشان باعث می شود که آن ها در یک گودال ذهنی گیر کنند و دچار ضعف اعتمادبه نفس و نگرانی شوند که برای یادگیری همانند سم است. آلیسون وود بروکس، استاد دانشکده بازرگانی هاروارد، می گوید:

نگرانی و اضطراب شما را از کشف راه حل های حقیقی و الگو های فکری واقعی که به راه حل منجر می شوند، باز می دارد.

دهه ها پژوهش درمورد روان شناسی مثبت گرا نشان می دهد که اگر ما برای انجام کارها با ذهنی باز و امید به بهبود و توسعه نگاه کنیم و آن ها را باتوجه به این نکات انجام دهیم، موفق تر ظاهر می شویم. والدین باید کودکان را طوری آموزش دهند که یادگیری را مانند یک کشف بدانند. این کار باعث می شود که آن ها مصمم شوند و زمانی که اوضاع و شرایط سخت شد، باز هم به کار خود ادامه دهند.

موضوعات مهیج گیراتر از موضوعات خسته کننده هستند
مقاله ی مرتبط:
۳ عنصر اساسی در یادگیری موثر
کودکان ذاتا به سمت موارد عجیب وغریب و سرگرم کننده جذب می شوند؛ اما زمانی که سیستم تکراری آموزشی باعث می شود آن ها تنها به حقایق سخت و سرد فکر کنند، این حس از بین می رود. والدین نباید اجازه دهند چنین اتفاقی بیفتد.

وقتی کودکان به یاد بیاورند که چرا خانه ی مادربزرگشان با بوی عجیبش را به یاد دارند، باید از آن ها تقدیر به عمل آید. دلیل در یاد ماندن این موارد این است که منحصربه فرد هستند. جاشوا فور، نویسنده و قهرمان حافظه ی سابق آمریکا، مجموعه ی کاملی از کارت ها را تنها در زیر دو دقیقه با نسبت دادن هر کارت به یک تصویر عجیب، حفظ کرد. کودکان هم می توانند چنین کاری را برای حفظ جداول و نکات دیگر انجام دهند.

تندخوانی می تواند زمان لازم برای یادگیری را کاهش دهد
بسیار ساده است؛ اگر بتوانید سریع تر بخوانید، سریع تر هم یاد می گیرید. البته ممکن است فکر کنید که تندخوانی نیازمند تلاش زیادی است؛ ولی برنامه هایی مانند اسپریدر می توانند به طور تدریجی برای یادگیری این مهارت به شما کمک کنند. شما با آموزش مغزتان برای پردازش سریع کلمات، می توانید به جای اینکه کلمات را تک تک بخوانید، آن ها را به هم بچسبانید. این کار سرعت شما را افزایش می دهد.

تمرین، تمرین، تمرین
اخلاق کاری قوی، تأثیر زیادی روی مغز می گذارد. درسال ۲۰۱۴، مقاله ای در Nature منتشر شد. این مقاله نشان داد که تردستی انداختن گوی های متعدد به هوا و گرفتن آن ها، باعث تولید ماده خاکستری بیشتری می شود. زمانی که افراد از این عمل دست می کشند، ماده خاکستری ناپدید می شود. چیز خاصی درمورد خود این عمل وجود ندارد و درواقع این تکرار است که باعث افزایش ماده خاکستری می شود.

مهارت

دانشمندان علوم اعصاب این روند را هرس نامیدند. روند فوق به این موضوع اشاره دارد که راه های جدید با تکرار یک عمل در ذهن حک می شوند. به عبارت دیگر، مهارت ها از اصل «از آن استفاده کن یا آن را از دست خواهی داد»، پیروی می کنند.

از چیزهایی که می دانید برای یادگیری چیزهایی که نمی دانید استفاده کنید
اگر کودکان با موضوعی مواجه شوند که در درک و حل آن به مشکل بربخورند، والدین باید به آن ها کمک کنند تا بفهمند چگونه بین چیزهایی که بلدند و این موضوع ارتباط برقرار کنند. این عمل، یادگیری معاشرتی نامیده می شود.

یک دانش آموز ممکن است به فوتبال علاقه داشته باشد، ولی با حساب دیفرانسیل و انتگرال مشکل داشته باشد. اگر او بتواند شباهت های بین یک پاس مارپیچ و شیب منحنی را درک کند، از شانس بیشتری برای درک مفهوم انتزاعی برخوردار خواهد بود.

گاهی اوقات نادیده گرفتن بعضی از چیزها چندان بد نیست
کودکان باید یاد بگیرند که چگونه با مشکلات سخت مواجه شوند. این کار به آن ها نظم می دهد. اما شواهد نشان می دهند که زیاد وقت گذاشتن روی یک مسئله و مشکل می تواند آن را بدتر کند. درسال ۲۰۰۸ پژوهشگران متوجه شدند که مسائلی که نوک زبانمان هستند ولی ما آن ها را به یاد نمی آوریم، می توانند کم کم افراد را به سمت حالت خطا بکشانند. این وضعیت به گونه ای است که حافظه ی افراد درمورد این مسئله توسط لحظه ای که مسئله نوک زبان آن ها است جایگزین می شود. راه حل این است که اگر مطمئن هستید که جواب مسئله ای را می دانید ولی آن را به خاطر نمی آورید، در گوگل سرچ کنید.

عمل یاد دادن به دیگران، به شما کمک می کند
دانشمندان نام این عمل را اثر استاد -شاگرد گذاشتند. وقتی چیزی را که قبلا یاد گرفته اید به زبان خودتان مطرح می کنید، نه تنها در جایگاه استادی این ایده هستید، بلکه درک خودتان از این ایده را نیز افزایش می دهید.

یاد دادن به دیگران

معلم برای اینکه بتواند اطلاعات را به بخش های قابل فهم کوچک تری تقسیم کند، باید ارتباط نزدیکی با موضوع داشته باشد. طبق مطالعه ای در سال ۲۰۰۷، به همین دلیل است که عموما فرزندان بزرگ تر از خواهران و برادران کوچک تر خود باهوش ترند؛ چراکه یکی از کارهایی که فرزندان بزرگ تر انجام می دهند این است که دانش را پس از دریافت به فرزندان کوچک تر منتقل می کنند.

منبع : zoomit.ir

حالا که صحبت از افراد خاص با مهارت ویژه شد ممکن است این سؤال برای تان پیش بیاید که آیا افزایش سرعت یادگیری مهارتی ویژه و مخصوص اقلیت خاصی است؟ این ویژگی موهبتی است که فقط به افراد باهوش با قدرت فهم بالا اعطا شده است؟ آیا فقط و فقط نابغه ها می توانند سریع یاد بگیرند؟

تمام این سؤالات جواب ساده و مهمی دارد: «خیر»

دوستان عزیزم با جرئت می توانم بگویم همه ی ما می توانیم سرعت یادگیری مان را افزایش بدهیم و هر موضوعی را سریع تر و بهتر بیاموزیم. تنها چیزی که نیاز داریم چند راهکار ساده است که در این مسیر ما را یاری کند. اگر این روش ها را درست به کار بگیرید و طوری به استفاده از آنها عادت کنید که روی تک تک آنها تسلط کافی داشته باشید، نتایج خیلی خوبی خواهید گرفت. می توانید مفاهیم را سریع تر بیاموزید، اطلاعات جدید را در مدت زمان کمتری تجزیه و تحلیل کنید و دانش و توانایی های خود را گسترش بدهید.

پس با این مقاله از «چطور» همراه شوید تا درباره ی راهکارهایی با شما صحبت کنیم که بهره گیری از آنها، سرعت یادگیری را افزایش می دهد.

حتما بخوانید: آشنایی با موثرترین روش های مطالعه و یادداشت برداری
۱. به جای مدت زمان مطالعه، بر تعداد دفعات «تکرار مطالب» تمرکز کنید

دوستان عزیزم ما که با هم تعارف نداریم. وقتی می گوییم: «۵ ساعت درس خوندم» در واقع داریم خودمان را گول می زنیم. مدت زمانی که مثلا مشغول خواندن بودیم مهم نیست، آنچه واقعا اهمیت دارد مطالعه ی مفید است. چقدر از این ۵ ساعت را واقعا مطالعه کرده ایم؟! آیا همه ی ۵ ساعت با توجه و تمرکز کامل فقط صرف یادگیری شده است؟ چقدر از این زمان حواس مان به موبایل مان بوده است؟ چند بار در این ۵ ساعت نتوانستیم طاقت بیاوریم و ایمیل مان را چک کردیم و به توییتر یا فیس بوک سر زدیم؟ در واقع اینکه چه کار کردیم اهمیتی ندارد، نکته مهم این است که زمان مان ممکن است صرف هر چیزی شده باشد به جز یادگیری!

مهم ترین جمله ای که در این رابطه می توانم به شما بگویم این است: رمز یادگیری مؤثر، تکرار مطالب است. تکرار، یکی از اهرم های قدرتمند در اختیار ماست. تکرار باعث می شود اطلاعات مدام به مغز مخابره شود و مغز با این تکرار ها اصطلاحا به خوبی شیرفهم می شود. اگر می خواهید به قدرت تکرار کردن پی ببرید، پیشنهاد می کنم درباره ی معجزه ی این شیوه از بازیگران مشهور، ورزشکاران حرفه ای، موزیسین های موفق و ارتشی های منظم سؤال کنید. آنها قدرت تکرار را به خوبی درک کرده اند، چون همین تکرار مستمر و متمرکز (در ادامه درباره ی تمرکز با شما صحبت خواهم کرد) رمز موفقیت آنهاست و عامل مؤثری در پیشرفت شان به شمار می آید.

آنقدر که تکرار مهم است، مدت زمانی که به مطالعه اختصاص می دهید ملاک نیست. چیزی که اهمیت دارد نتیجه ی کار ماست. پس با توجه به آنچه گفته شد اولین قدم این است که از شر ساعت خلاص شوید و در عوض تمام توجه و تمرکزتان را روی «به اندازه ی کافی تکرار کردن» بگذارید. به جای اینکه بگویید: «من ۲ ساعت برای خوندن جزوه هام وقت گذاشتم» بگویید: « من تمام یادداشت هام رو خط به خط، سه بار از اول تا آخر به دقت مرور کردم.» می گویم بگویید چون قرار است از این به بعد انجامش بدهید. این روش شما را روی نتیجه ی کار یعنی میزان یادگیری متمرکز می کند و از طرفی باعث می شود دچار این توهم نشوید که چون زمان زیادی صرف مطالعه کرده ام پس نتیجه ی کار عالی خواهد بود. این تفکر می تواند خطرناک باشد، چون اگر از زمان نهایت بهره را نبرده باشید و به نتیجه مطلوب نرسید، ناامید می شوید و در ضمن وقت زیادی را هم هدر داده اید.

حتما بخوانید: چگونه درس بخوانیم که خسته نشویم
۲. مطالب را به بخش های کوچک تر تقسیم کنید

دانیل کویل (Daniel Coyle) نویسنده و متخصص استعداد در اثر پرفروش خود «رمز استعداد» می نویسد: «اینکه چگونه کلمات را به نوشته تبدیل کنیم مهارت می خواهد. کلمات به تنهایی بی فایده هستند، اما اگر بتوانیم آنها را کنار هم بگذاریم و از آنها قطعات بزرگ تری مثل جمله و پارگراف بسازیم، آن وقت از ترکیب جملات و پاراگراف ها به یک نوشته زیبا و نغز خواهیم رسید.» در واقع منظور جناب کویل این است که آنچه کل یک نوشته را تشکیل می دهد از جمله پاراگراف ها، جملات و نوشته ها، اجزای کوچکتری هستند که اگر درست کنار هم قرار بگیرند نوشته خوبی خواهیم داشت. پس کسی که نوشته را می خواند اگر جملات را خوب درک کند، کل نوشته را درک خواهد کرد.

درباره ی یادگیری مطالب و مهارت ها هم می توانیم از چنین روشی استفاده کنیم و البته مؤثر هم خواهد بود. تقسیم بندی مطالب به حجم های کوچک تر به مغز می آموزد هر مهارت یا دانشی که ما یاد می گیریم در واقع مجموعه ای از بخش های اطلاعاتی کوچک تر است که کنار هم قرار می گیرند و کل مطلب را شکل می دهند.

یکی از اولین مواردی که باید هنگام تلاش برای آموختن هر موضوع جدیدی به کار بگیریم، تفکیک مطالب به بخش های کوچکتر است. با این کار حجم مطالب تقسیم می شود و در نتیجه یادگیری سریع و آسان تر خواهد بود. با این روش به یک باره با حجم زیادی از مطالب روبه رو نمی شویم، مأیوس نخواهیم شد و دست از تلاش نمی کشیم. وقتی مطالب به قسمت های کم حجم تقسیم شود، با آموختن هر بخش انگیزه ی ما تقویت و سرعت یادگیری مان بیشتر می شود، پس ترغیب می شویم و می توانیم تا آخر ادامه بدهیم. خوب حالا که مطالب را به بخش های کوچک تر تقسیم کردید، می توانیم به مرحله ی بعد برویم. آماده باشید!

حتما بخوانید: محققان و دانشمندان درباره بهترین روش مطالعه چه نظراتی دارند؟
۳. هر بخش را کاملا یاد بگیرید، سپس آنها را به هم مرتبط کنید
حالا که مجموعه ای از بخش های کوچک تر و حجم مطالب کمتری برای یادگیری داریم، باید اول هر قسمت را به خوبی یاد بگیریم و مهارت لازم را کسب کنیم (مطمئنم مشکلی در این مورد ندارید، طبق مرحله ی اول پیش بروید: «تمرکز بر تکرار مطالب تا یادگیری کامل»). تمام بخش های کوچک تر را مطالعه و آن قدر تکرار کنید تا کاملا یاد بگیرید. خیال تان راحت باشد؛ در واقع شما در حال تلاش برای آموختن تمام مطلب مورد نظرتان هستید، چون کل آنچه هدف یادگیری شماست در واقع مجموعه ی این بخش های کوچک و ساده است. پس فقط کافی است کاملا متمرکز شوید و هر قسمت را آن قدر تکرار کنید تا ملکه ی ذهن تان شود. وقتی کاملا یاد گرفتید، تمام آموخته هایتان را کنار هم بگذارید تا به مرور پازل شما تکمیل شود و کل مطلب را یاد بگیرید.

ویژگی مهم دیگرِ تقسیم مطالب این است که وقتی هر قسمت را خوب یاد بگیرید می توانید راحت تر مطالب را به هم مرتبط کنید و از مفهوم یک قسمت به قسمت دیگر یا مفهوم کلی مطلب مورد نظر برسید. هیچ مطلبی به نظرتان پیچیده نخواهد بود و درک مطالب و تجزیه و تحلیل آنها آسان تر می شود. وقتی به روند شکل گیری مطلب پی ببرید، کل مطلب به خوبی برای تان جا می افتد و در آینده بهتر می توانید مطالبی را که آموخته اید به خاطر بیاورید یا در ذهن تان آنها را دوباره بازیابی و مرور کنید. آنچه یاد گرفته اید تمام عمر در ذهن تان می ماند و این یعنی آموختن به معنای واقعی کلمه!

برای تهیه مجموعه صوتی «یادگیری، هوش و تقویت حافظه» کلیک کنید
۴. فرآیند یادگیری را به یک بازی مفرح تبدیل کنید

معمولا همه ی آدم ها به بازی کردن علاقه دارند و البته بازی برای مغز انسان نیز فرآیند جذابی به شمار می آید. هنگامی که فرآیند یادگیری تبدیل به یک بازی لذت بخش شود، زمان متوقف می شود، غرق در تکرار مطالب می شویم و به راحتی آنها را یاد می گیریم. اگر برای یادگیری موضوعی تلاش می کنید، یکی از راهکارهای مؤثر طراحی یک بازی است. از فرآیند یادگیری مطلب یا مهارت مورد نظرتان برای خود یک بازی بسازید، البته یادتان باشد که باید بتوانید از پس آن بربیایید. قوانین خودتان را وضع کنید و برای تکمیل هر مرحله به خودتان جایزه بدهید. اینکه با انجام هر مرحله از بازی یا به اتمام رساندن بخشی از آنچه می خواهید بیاموزید به خودتان پاداش بدهید، نکته ی مهمی است؛ چون مغز انسان به طور طبیعی جایزه گرفتن را دوست دارد و برای پیشرفت ترغیب می شود. پس به راحتی از خیر قسمت جذاب بازی نگذرید!

چارلز داهیگ (Charles Duhigg) در کتاب پرفروش خود «قدرت عادت» می نویسد: «پاداش ها پایه و اساس شکل گیری عادات هستند.» وقتی ذهن تلاش کند و پاداش بگیرد، به تلاش کردن عادت می کند و این دقیقا همان چیزی است که ما می خواهیم.

به خاطر داشته باشید هنگامی که یک رفتار به عادت تبدیل شود، انجام آن هم ساده تر و هم سریع تر می شود. اگر برای یادگیری پاداش بگذاریم، به آن عادت می کنیم و این یکی از رموز افزایش سرعت یادگیری است.

دانیل کویل پیشنهاد می کند که به کاری مثل حفاری کردن فکر کنید؛ کاری که خسته کننده، سخت و طاقت فرساست و تکراری و بیهوده به نظر می رسد. یادگیری هم در وهله ی اول چیزی شبیه بیهوده کندن زمین است، اما بازی به معنی سرگرمی، تعامل با دیگران، شور و اشتیاق و تحرک است. به همین دلیل ساده برای افزایش سرعت یادگیری یک مطلب یا آموختن یک مهارت، بهتر است بازی کردن را جایگزین یک کار خشک و خسته کننده کنید.

حتما بخوانید: چگونه هنگام مطالعه تمرکز کنیم؟
۵. زمان های مطالعه را کوتاه کنید، اما میزان تمرکزتان را بالا ببرید

تحقیقات متعدد تأکید می کنند که استراحت کافی عملکرد مغز را افزایش می دهد. نوشیدنی های کافئین دار مثل قهوه که اکثر دانش آموزان حداقل یک بار در طول زندگی شان برای شب بیداری قبل از امتحان از آنها استفاده می کنند، راه مؤثری برای یادگیری نیستند. در واقع شواهد نشان می دهد این کار کم اثرترین روش بالابردن راندمان یادگیری است.

تمام آنچه می خواهم به شما بگویم در این جمله خلاصه می شود: اگر بخواهیم واقعا چیزی را به سرعت یاد بگیریم، باید زمانی اقدام به آموختن کنیم که ذهن مان تازه نفس باشد.

ما به تمام توان ذهنی مان برای تمرکز نیاز داریم. با انرژی تازه و ذهنی که خوب استراحت کرده است تمام توجه و تمرکزتان را روی یادگیری مطلب مورد نظر بگذارید، سپس سعی کنید مطالب را کنار هم قرار دهید، بین قسمت های مختلف مطلب (آنچه در مرحله ی ۳ به آن اشاره کردیم) ارتباط برقرار کنید و آن را تکمیل کنید. به محض اینکه احساس کردید روند یادگیری تان کند شده است و ذهن تان کارایی اولیه را ندارد، به خودتان زنگ تفریح بدهید تا ذهن دوباره تغذیه شود و نیروی تازه به دست بیاورد. در غیر این صورت فقط زمان را هدر می دهید و چیزی یاد نمی گیرید، کلافه می شوید و در نهایت آموختن را رها می کنید. به یاد داشته باشید کسی با ذهن خسته چیزی یاد نمی گیرد.

روندی که باید برای راحت تر، سریع تر و بهتر آموختن در پیش بگیرید، بالا بردن میزان تمرکز، سپس استراحت و تغذیه ی ذهن و دوباره به کارگیری تمام تمرکز و ادامه ی مطالعه است. با تمام قدرت ذهن تان متمرکز شوید و یادگیری را آغاز کنید. هر زمان نیاز بود استراحت کنید و هنگامی که ذهن تان آماده شد، ادامه بدهید. این روشِ افزایش سرعت یادگیری است. جلسات طولانی مطالعه، هیچ گاه به اندازه ی جلسات کوتاه اما مداوم و متمرکز، مؤثر نخواهد بود. در جلسات طولانی احتمال حواس پرتی و از دست دادن تمرکز بیشتر است، زیرا فرآیند یادگیری به یک روند خسته کننده تبدیل می شود و چون حوصله تان سر می رود، ناخودآگاه تمرکزتان به چیزهای دیگر معطوف می شود. این هم یکی از دلایل مهم نبودن مدت زمان مطالعه است، چون ممکن است ساعت ها مطالعه کنید اما چیزی یاد نگیرید و حواس تان جای دیگری باشد. مطالعه ی طولانی مدت بیشتر شما را درگیر زمان می کند تا آنچه واقعا مهم است و می خواهید یاد بگیرید. در نتیجه زمان زیادی صرف می کنید اما نتیجه ای نمی گیرید.

یادتان باشد اگر اراده کنیم و خودمان را مانند یک ورزشکار با تمرینات کوتاه اما شدید آموزش بدهیم، قطعا نتایجی به دست می آوریم که ما را خوشحال می کند. شما هم مانند همین ورزشکار بازه ی زمانی هر بار مطالعه را کمتر کنید اما میزان تمرکزتان را بالا ببرید. خواهید دید که چقدر سریع تر یاد می گیرید و خسته هم نمی شوید.

تمام این مراحل را قدم به قدم انجام بدهید و به نکات مهم توجه کنید. مطمئنم آموخته هایتان سریع تر و عمیق تر خواهد بود و زمان کافی برای کارهای دیگر هم خواهید داشت. 

منبع : وب سایت چطور

من در ابتدای سال خیلی در درس ادبیات و مخصوصاً قرابت معنایی و آرایه های ادبی ضعف داشتم و همواره یکی از پایین ترین درصدهایم ادبیات بود، اما در کنکور 89% (فقط 2 تست املا را غلط پاسخ دادم) زدم. تا عید نوروز یک بار ادبیات را از روی کتاب های درسی به طور کامل مطالعه کردم. شیوه ی مطالعه ام این گونه بود که سعی می کردم هنگام تدریس دبیر در کلاس، آرایه ها و لغت های املایی و معنای لغات مهم را جدا کنم و اگر فرصت نمی شد در خانه همین کار را تکمیل می کردم. به هر حال توجه شما را به نکته های زیر جلب می کنم.

ادبیات کنکور شامل 4 بخش عمده ی زیر است که هر کدام از آن ها شیوه ی مطالعه ی مخصوص به خود دارند:

الف) معنای لغات و اصطلاحات و املای لغات:

برای تقویت این قسمت از ادبیات، کارهای زیر را حتماً انجام دهید:

1. حتماً لغات و اصطلاحات مهم کتاب های درسی را با رنگ های مختلف مشخص کنید.

2. لغت های مهم املایی یا معنایی را پس از مشخص کردن در کتاب، در خلاصه ی خود وارد کنید.

3. سعی کنید هفته ای 5/1 الی 2 ساعت، در زمان های مختلف (مثلاً 3 روز، روزی 30 دقیقه) لغات ادبیات را مرور کنید.

تذکر:

لغات انتهای کتاب را هرگز فراموش نکنید و آن ها را هم با دقت زیادی مطالعه کنید.

سعی کنید حتماً درس های گروه کلمات املایی زبان فارسی 1 و 2 و 3 (هم چنین بیاموزیم ها) را با دقت زیادی مطالعه کنید و یاد بگیرید.

ب) تاریخ ادبیات:

این قسمت از ادبیات، نیاز به حفظ کردن دارد و شاید خیلی ها با آن مشکل داشته باشند و زود فراموش کنند. کارهایی وجود دارد که فراموشی را کاهش می دهد که در زیر به آن ها اشاره می کنم:

1. حتماً مطالب مورد نیاز تاریخ ادبیات را دسته بندی کنید. این کار می تواند به صورت قرن های مختلف یا موضوعی یا هر جور که خودتان راحت تر باشید انجام شود. این کار باعث می شود تاریخ ادبیات را به صورت طبقه بندی شده حفظ کرده و دیرتر فراموش کنید. تاریخ ادبیات را در خلاصه ی خود به صورت دسته بندی شده بنویسید؛ یعنی علاوه بر این که در مورد یک شخص، قرن، نام کتاب و توضیحات را از هم جدا می کنید، افراد مختلف را نیز طبقه بندی کنید؛ مثلاً شاعران معاصر و شاعران قرن 3 و...

2. سعی کنید خلاصه ی خود را جذاب و با رنگ های مختلف بنویسید تا تصویر بهتری در ذهن تان شکل بگیرد و هر هفته حداقل یک بار آن را مرور کنید؛ هرچند مرور سریع.

3. اعلام انتهای کتاب دوم و سوم را فراموش نکنید و اگر توانستید نکته های آن ها را نیز در خلاصه ی خود اضافه کنید.

ج) زبان فارسی و آرایه های ادبی:

این دو بخش ادبیات تا حدی از نظر مطالعه شبیه هم هستند. به همین دلیل آن ها را در یک دسته آوردم. هر دو شامل یک سری قواعدند که تنها حفظ کردن آن قواعد، کمک چندانی در پاسخ دادن به سؤالات نمی کند. به طور مثال شاید همه بدانند تعریف «تشبیه» چیست یا به چه چیزهایی واژه می گویند، اما نکات ریز و کاربردها و مثال های این موارد از تعاریف مهم تر است. ابتدا در مورد آرایه های ادبی کارهایی را که خودم انجام دادم می گویم.

1. همیشه سعی می کردم هر آرایه ای که دبیر در مورد جمله ای از کتاب می گفت یا به طور خودآموز یاد می گرفتم با رنگ مختص به آرایه ها در کتاب مشخص کنم.

2. در مورد جمله ها و ادبیات دشوار سعی می کردم با پرسیدن از دبیر یا نگاه کردن در کتاب های کمک آموزشی تمام آرایه های آن را بررسی کنم و حتی الامکان یاد بگیرم و در کتاب درسی هم وارد کنم.

اگر این 2 کار را انجام دهید، آن وقت خواهید توانست سؤالات آرایه ی کنکور را نیز خودتان استنباط کنید و پاسخ دهید. فقط کمی تمرین می خواهد. اگر لازم دیدید می توانید نکته های مهم برخی از ابیات در زمینه ی آرایه را نیز در خلاصه ی خود وارد کنید. در مورد زبان فارسی نیز اوضاع همین گونه است. ابتدا کلیات مباحث و تعاریف را با مطالعه ی کتاب یاد بگیرید و بعد از آن تا می توانید تست (البته تست استاندارد) بزنید تا با نکته های ریز زبان فارسی آشنا شوید. به طور مثال مبحث تعداد تک واژه، مبحث سنگین و وقت گیری است اما هرگز آن را رها نکنید. تا می توانید تست بزنید و تمام نکته هایش را یاد بگیرید؛ چون ممکن است مثلاً در کنکور 90 از این مبحث تست آسانی بدهند. پس الکی یک تست را از دست ندهید.

د) قرابت معنایی:

آخرین و شاید مهم ترین قسمت ادبیات کنکور، قرابت معنایی است. همان طور که گفتم اوایل سال من در زمینه ی قرابت معنایی خیلی مشکل داشتم اما به مرور شیوه ی مطالعه ی صحیح را یاد گرفتم و آرام آرام پیشرفت کردم.

قرابت معنایی کاملاً مربوط به درک ادبی شماست و شاید تنها کاری که می توان برای بهبود قرابت معنایی انجام داد، بالا بردن درک ادبی و درک از شعرهای مختلف باشد. من از اواسط سال، یک کتاب مخصوص قرابت معنایی تهیه کردم و سعی کردم هر 2، 3 روز یک بار اندکی از این کتاب را فقط مطالعه کرده و مفهوم شعرهای مختلف آن را درک کنم و ارتباط آن با اشعار کتاب خودمان را بررسی می کردم. اصلاً لازم نیست هر روز مقدار زیادی از این کتاب را بخوانید. حتی اگر در 30 دقیقه فقط 10 بیت شعر بخوانید اصلاً ایرادی ندارد. سعی کنید این کار را به طور مداوم انجام دهید؛ به مرور زمان درک شما از ادبیات و اشعار مختلف بالا برود و می توانید راحت تر به سؤالات پاسخ دهید. البته فراموش نکنید که یک شبه، تحول ایجاد نمی شود بلکه لازم است تا نزدیک کنکور، این کار را مداوم انجام دهید و مطمئن باشید نتیجه اش را خواهید دید. همان طور که من هم در اواخر سال خیلی بهتر شده بودم. فقط توجه داشته باشید تمام کردن کتاب قرابت معنایی نباید برای تان مهم باشد؛ فقط سعی کنید درک ادبی خود را از اشعار بالا ببرید که این امر فقط با تمرین مداوم و وقت گذاشتن حاصل می شود.

 منبع : kanoon.ir

بسیاری از دانشجویان از همان دوران ابتدایی به دنبال شیوه صحیح یادگیری و درس خواندن بوده اند. از شیوه هایی مانند حفظ کردن گرفته تا حبس کردن خود در یک اتاق ولی در اینجا شیوه های موثری برای مطالعه آورده شده است.

اخیرا روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی اعلام کرده بسیاری از این عادت های مطالعه هیچگونه توجیه علمی ندارند حتی برخی از این شیوه ها تاثیری برخلاف شواهد و تصورات موجود دارند.

در ادامه برخی از شیوه های موثر مطالعه و یادگیری را مرور می کنیم:

1- تغییر متناوب مکان مطالعه و درس خواندن:

اگرچه بسیاری از دانشجویان به مطالعه در کتابخانه شدیدا معتقد هستند، اما دانشمندان علم ادراک بر این باورند تغییر متناوب محیط مطالعه برای یادگیری بسیار موثر است. چرا که حافظه انسان بر اساس موقعیت و مکان شکل می گیرد در نتیجه تغییر محیط مطالعه، میزان به خاطر سپردن چیزهایی که یاد گرفته اید را افزایش خواهد داد.

2- مطالعه و انجام تکالیف گروهی:

هیچ وقت قدرت همکلاسان و هم گروه های خود را دستکم نگیرید. به ویژه وقتی که بر روی یک مسئله دشوار کار می کنید. تقسیم مسوولیت یکی از راه های موثر جهت فائق آمدن بر مشکلات و کاهش حجم کاری و درسی می باشد و به شما اطمینان می دهد که درس را بهتر بفهمید. این فعالیت گروهی ممکن است حتی منجر به پیدا کردن یک دوست جدید شود.

3- استفاده از کارت های فلش:

بعضی وقت ها بهترین شیوه، همان شیوه ای است که همیشه از آن استفاده می شود. درست است که کارت های فلش قدیمی هستند اما هنوز وسایل خوب و قابل اتکایی هستند. نوشتن نکته ها، تعاریف و توضیحات بیش از یک بار، به نقش بستن اطلاعات در حافظه کمک می کنند. ضمن اینکه این کارت ها یک وسیله بسیار عالی جهت یادآوری و تداعی تعریف ها می باشند.

4- امتحان دادن:

هر چقدر هم که از امتحان تنفر داشته باشید اما مطالعات نشان می دهد یک ارزشیابی جدی مانند امتحان نه تنها مؤید میزان دانش دانشجویان است بلکه می تواند کیفیت و ارزش علمی دانشجویان را نیز افزایش دهد. آزمون های متناوب به یادگیری دوباره و به خاطر آوردن اطلاعات ما کمک می کند، ضمن اینکه در هنگام آماده شدن برای امتحانات نهایی تازه به ارزش و عملکرد امتحانات طول ترم پی می بریم.

5- خوابیدن

یک ذهن خسته، ذهنی کند است. پس به اندازه کافی بخوابید و شاهد افزایش معدل درسی خود باشید.

6- خود را در هیچ گروه یا دسته ای قرار ندهید

دانشجویان اغلب خود را در یک دسته خاص طبقه بندی می کنند. به عنوان مثال خود را دانشجوی دارای هوش دیداری یا دارای هوش شنیداری قلمداد می کنند یا اینکه برخی معتقدند طرف چپ مغزشان فعال تر است یا برخی بر این باورند که طرف راست مغزشان فعال تر است. تحقیقات نشان می دهد که این طبقه بندی ها به میزان زیادی همراه با خطاست. بهترین شیوه این است که به جای نگرانی درباره اینکه در کجای فرآیند یادگیری قرار دارید، مناسب ترین شیوه یادگیری را مطابق با توانایی های خود پیدا کنید.

7- حضور در کلاس

شاید این مسئله بدیهی و واضح باشد. اما سخنرانی های طولانی استادان و زمان شروع کلاس ها در ساعات اولیه صبح، اغلب باعث شده شرکت در کلاس تا حدودی سلیقه ای و دلبخواهی شود. بهترین شیوه برای آمادگی در امتحانات، حضور در کلاس درس می باشد. در این صورت می توانید با سلسله مراتب درسی آشنا شده و از مطالبی که از آنها امتحان گرفته می شود، مطلع شوید.

8- خود را غرق جزوه ها و منابع درسی متعدد نکنید

با توجه به این ضرب المثل قدیمی که کیفیت بهتر از کمیت است، یافته های دانشمندان نشان می دهد غرق شدن در خیل عظیم جزوه ها و کتاب های درسی متعدد شیوه موثری برای یادگیری نیست. بلکه بهترین شیوه تمرکز بر روی یک موضوع و وقت گذاشتن بر روی آن تا زمان تسلط کامل بر روی مطالب موجود در آن کتاب می باشد. همیشه سعی کنید کمتر بین موضوعات مختلف گشته ومنبع خود را تغییر دهید. به عبارت ساده تر از این شاخ به آن شاخ نپرید در این صورت کمتر خسته شده و بیشتر یاد می گیرید.

9- منظم باشید

تنها چیزی که از داشتن یک ضر ب الاجل زمانی بدتر است، از دست دادن این ضرب الاجل می باشد. پس سعی کنید همیشه منظم باشید و از تعلل و به تعویق انداختن وظایف خود اجتناب کنید.

 منبع : asriran.com